Και ύστερα με ξύπνησες απότομα,
πάλι δεν είχα τον χρόνο να κοιμηθώ όσο χρειαζόμουν.
Έπρεπε να φύγουμε!
Μου είπες πως θα δραπετεύσουμε, πως θα το σκάσουμε.
Θα πηγαίναμε μακριά, δεν ήξερες να μου πεις ακριβώς που, αλλά μακριά από εδώ.
Μα εγώ δεν ήθελα να φύγω!
Χτες κοίταζα το λάδι που έκαιγε και σκέφτηκα να βουτήξω το χέρι μου μέσα, δείλιασα.
Με καμένα χέρια δεν θα ήμουν τόσο χρήσιμη, δεν θα μπορούσα να καταφέρω τόσα πολλά.
Ούτε τώρα μπορώ.
Και όλοι γύρω μου έχουν καμένα χέρια.
Από λάδι.
Ανάπηροι και όμως άθικτοι.
Και εγώ που έχω χέρια, μου τα κρατάς.
Μ αρέσει να μου κρατάς το χέρι, αλλά χρειάζομαι κ άλλον ύπνο.
Δεν γίνεται να φεύγουμε κάθε φόρα.
Εγώ θέλω να μείνω εδώ.
Να κοιτάζω το καυτό λάδι...