Μπορούμε στ' αλήθεια να κρυφτούμε πίσω από τα δάχτυλά μας. Να γίνουμε τόσο μικροσκοπικοί και ασήμαντοι που κανείς δεν θα μας βλέπει και θα ζούμε ξέγνοιαστοι, ήσυχοι χωρίς κανείς να μας κοιτάει. Θα παίζουμε κρυφτό και θα είναι τόσο καλή κρυψώνα τα δάχτυλά μας, που κανείς ποτέ δεν θα σκεφτεί ότι ήμασταν εκεί! Ο χρόνος θα περνάει και εμείς θα τρέχουμε ξέγνοιαστοι πότε στον αντίχειρα και πότε στο μικρό μας δαχτυλάκι και μόνο όταν χρειαστούμε κάτι θα χρησιμοποιούμε τον δείχτη. Θα λέμε "αυτό" και επιτακτικά θα το δείχνουμε, χρησιμοποιώντας μόνο τα δάχτυλα μας, αφού εκεί επιλέξαμε να ζούμε. Όλα θα κυλάνε ομαλά, αφανείς διεκδικητές ανεπηρέαστοι από τις ματιές και τις γνώμες των άλλων! Θα βλέπουμε χωρίς να μας βλέπουν, θα ακούμε χωρίς να μας ακούν μόνο όταν θέλουμε κάτι θα υψώνουμε τον δείχτη μας... Μα τι νόημα θα είχε το κρυφτό όταν κανένας δεν σε ψάχνει;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου