Bublles

      
        Αν μπορούσα να χωρέσω μέσα σε μια φούσκα θα γύριζα όλο τον κόσμο, μπορεί να ζαλιζόμουν λίγο αλλά θα άξιζε τον κόπο. Εντάξει τώρα που δεν χωράω σε φούσκες -όχι λόγο βάρους αλλά λόγο πραγματικότητας- θα βολευτώ με τα κοινά μέσα αεροπλάνα, πλοία, τρένα, βαπόρια... Μικρή μέτραγα τα πράγματα με το αν χωράνε να μπουν στην μύτη μου! Παράξενη οπτική γωνία αλλά δεν ήθελα να βρω άλλο μέτρο σύγκρισης, ότι δεν χώραγε ήταν απλά μεγάλο. Μετά από δύο τρεις φορές που πήγα να πνιγώ βάζοντας τσιγάρα, μπάλες από το abalone αποφάσισα να δεχτώ τα κοινά αποδεκτά μέτρα σύγκρισης ποσότητας. Έτσι και με τις φούσκες λοιπόν η λογική λέει ότι ακόμα και να χωρέσω μέσα σε μία δεν θα με πάει πουθενά, δυστυχώς!
   Δεν είναι παράξενο πράγμα οι φούσκες; Σαπούνι νερό και αέρας. Κρατάνε τόσο λίγο και μπορούν να δώσουν τόση χαρά. Πιο μεγάλες, πιο μικρές κρατάνε πότε πολύ, πότε λίγο. Φεύγουν μακριά και εξαφανίζονται. Παρ όλα αυτά αρκεί μια στιγμή για να χαθούμε και εμείς μαζί με τις φούσκες. Μεγαλώνοντας αδιαφορούμε για απλά πράγματα όπως οι φούσκες (εκτός και αν έχουν σχέση με χρηματιστήριο και οικονομικές συναλλαγές) και επικεντρωνόμαστε σε πιο σημαντικά πράγματα. Το θέμα είναι να μην ξυπνήσεις ένα πρωί και να συνειδητοποιήσεις ότι όλη σου η ζωή είναι μια φούσκα η οποία θα σκάσει. Σταμάτα να ζητάς και να ζητάς και να θέλεις όλο και πιο πολλά και για μία φορά χάζεψε μια φούσκα. Προσπάθησε να αντιληφθείς τι σε κάνει χαρούμενο τώρα που μεγάλωσες και οι χαρές σου έχουν αλλάξει μορφή. Κάτι τόσο ασήμαντο μπορεί και να σε κάνει να δεις πράγματα που έχεις σταματήσει να βλέπεις εδώ και χρόνια. Χρώμα.