moon

moon

Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012

Ταξιδιάρικη διάθεση




    Η αλήθεια είναι πως ξύπνησα και πραγματικά θα ήθελα να είμαι μέσα στις φωτογραφίες μου! Στο casa de campo στην Μαδρίτη και στο δυτικότερο άκρο της Ευρώπης στην Πορτογαλία να χαζεύω την θάλασσα! Να γιατί μου την σπάει που δεν χωράω στις φούσκες!
 Εντάξει μια χαρά είναι και εδώ στο Χαλάνδρι που χαζεύεις τον Υμηττό. Ντροπή μου αλλά πολύ πρόσφατα συνειδητοποίησα ότι ο Υμηττό είναι τόσο κοντά μου! Δεν φταίω απόλυτα, η γεωγραφία στο σχολείο είναι ιδιαίτερα βαρετή με τον τρόπο που διδάσκεται. Τι αξία έχει να ξέρεις νομούς, πρωτεύουσες κτλ όταν είσαι 10 χρονών και χωρίς καμία ζωντανή εικόνα παρά μόνο ένα χάρτη. Ακόμα και να τα μάθεις είναι τόσο μηχανικά αποθηκευμένα στον εγκέφαλο που η συνειδητοποίηση θα έρθει πολλά χρόνια αργότερα όταν θα τα αντικρίσεις.

  Αλήθεια υπάρχουν άνθρωποι που δεν ταξιδεύουν καθόλου ε; Μου φαινόταν πολύ περίεργο το ότι μπορεί κάποιος να μην έχει δει τίποτα άλλο πέρα από τον τόπο που έχει γεννηθεί και μεγαλώσει. Καλά αντιλαμβάνομαι πως αν κάποιος έχει μια "δύσκολη" ζωή το τελευταίο πράγμα που θα τον ενδιαφέρει είναι να ταξιδέψει. Μάλλον εμένα με τρομάζει πολύ περισσότερο η ιδέα οτι θα πεθάνει χωρίς εικόνες παρά εκείνον, ίσως δεν το έχει σκεφτεί καν. Κάθε μέρα νοιώθω πολύ τυχερή που έχω την δυνατότητα να ταξιδεύω η σωματικά η και πνευματικά. Ρώτησα κάποια στιγμή κάποιον δικό μου άνθρωπο αν ονειρεύεται κάτι για το μέλλον και μου απάντησε: όχι! Σίγουρα συμφωνώ πως το σημαντικότερο είναι να ζεις την στιγμή και το παρόν αλλά χωρίς όνειρα θα είχα πολλές κενές ώρες ζωής! Μπορεί μερικές φορές στο μυαλό μας να τα προχωράμε τα πράγματα πολύ αλλά τι πειράζει! Μπορώ να παντρευτώ αυτόν που γνώρισα χτες να κάνουμε τρία παιδιά να χωρίσουμε και μετά από δέκα χρόνια να συναντηθούμε τυχαία σ ένα κινέζικο εστιατόριο που εκείνος θα είναι με κάποια άσχημη και ξινή γυναίκα και εγώ με τον Clooney! Σημασία έχει βέβαια να μπορείς να διαχωρίσεις τα όνειρα σου από την πραγματικότητα και αν ονειρεύεσαι κάτι που να το θες πολύ να το παλεύεις και να μην το αφήνεις απλά στο μυαλό σου. Βέβαια στην περίπτωση του Clooney η πιθανότητες είναι πραγματικά λίγες αλλά όχι μηδαμινές! 
  Τα όνειρα και οι σκέψεις μας έχουν προέλθει από κάποιο ερέθισμα. Βλέπουμε κάτι και σκεφτόμαστε κάτι άλλο. Σκέψου να κάνεις κάτι και να θέλεις κάτι άλλο, αυτή είναι η διαφορά των ονείρων με την πραγματικότητα. Είσαι τυχερός όταν θέλεις αυτά που κάνεις... Και πολύ κοντά στην ευτύχια όταν κάνεις αυτά που θέλεις!
 
 

Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2012

Bublles

      
        Αν μπορούσα να χωρέσω μέσα σε μια φούσκα θα γύριζα όλο τον κόσμο, μπορεί να ζαλιζόμουν λίγο αλλά θα άξιζε τον κόπο. Εντάξει τώρα που δεν χωράω σε φούσκες -όχι λόγο βάρους αλλά λόγο πραγματικότητας- θα βολευτώ με τα κοινά μέσα αεροπλάνα, πλοία, τρένα, βαπόρια... Μικρή μέτραγα τα πράγματα με το αν χωράνε να μπουν στην μύτη μου! Παράξενη οπτική γωνία αλλά δεν ήθελα να βρω άλλο μέτρο σύγκρισης, ότι δεν χώραγε ήταν απλά μεγάλο. Μετά από δύο τρεις φορές που πήγα να πνιγώ βάζοντας τσιγάρα, μπάλες από το abalone αποφάσισα να δεχτώ τα κοινά αποδεκτά μέτρα σύγκρισης ποσότητας. Έτσι και με τις φούσκες λοιπόν η λογική λέει ότι ακόμα και να χωρέσω μέσα σε μία δεν θα με πάει πουθενά, δυστυχώς!
   Δεν είναι παράξενο πράγμα οι φούσκες; Σαπούνι νερό και αέρας. Κρατάνε τόσο λίγο και μπορούν να δώσουν τόση χαρά. Πιο μεγάλες, πιο μικρές κρατάνε πότε πολύ, πότε λίγο. Φεύγουν μακριά και εξαφανίζονται. Παρ όλα αυτά αρκεί μια στιγμή για να χαθούμε και εμείς μαζί με τις φούσκες. Μεγαλώνοντας αδιαφορούμε για απλά πράγματα όπως οι φούσκες (εκτός και αν έχουν σχέση με χρηματιστήριο και οικονομικές συναλλαγές) και επικεντρωνόμαστε σε πιο σημαντικά πράγματα. Το θέμα είναι να μην ξυπνήσεις ένα πρωί και να συνειδητοποιήσεις ότι όλη σου η ζωή είναι μια φούσκα η οποία θα σκάσει. Σταμάτα να ζητάς και να ζητάς και να θέλεις όλο και πιο πολλά και για μία φορά χάζεψε μια φούσκα. Προσπάθησε να αντιληφθείς τι σε κάνει χαρούμενο τώρα που μεγάλωσες και οι χαρές σου έχουν αλλάξει μορφή. Κάτι τόσο ασήμαντο μπορεί και να σε κάνει να δεις πράγματα που έχεις σταματήσει να βλέπεις εδώ και χρόνια. Χρώμα. 
  

   


Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012

Let s play!


  5,10,15,20,25,30,35....100 φτου και βγαίνω! Χμμ, αυτή είναι η αρχή, φτύνεις και βγαίνεις. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ μέχρι τώρα την σημασία του "φτυσίματος" στην ζωή μας. Μεγαλώνουμε μ αυτό, παίζουμε, αηδιάζουμε το γουστάρουμε κιόλας μερικές φορές! Αλλά στο κρυφτό γιατί; Φτου και βγαίνω, να φτύσεις πρώτος για να μην τα φιλάς! Φτύνεις τον κόρφο σου, σε φτύνει η κυρά Δέσπω για να μην αβασκαθείς, σε φτύνει και ο γκόμενος που περιμένεις να σε πάρει τηλέφωνο εδώ και μία εβδομάδα! Φτου του σαν δεν ντρέπεται του αλήτη!! Ένα συνεχόμενο παιχνίδι λοιπόν με σάλιο που καταλήγει κάπου σε κάτι σε κάποιον!
   Να παραμείνω λίγο στην κυρα Δέσπω (αντιλαμβάνομαι ότι θα είχε πιο ενδιαφέρον το να μείνω στον γκόμενο, αλλά και αυτός φτύσιμο θέλει μην σκας). Η κυρά Δέσπω λοιπόν αυτό που κάνει είναι να σε φτύσει για να μην σε ματιάσει! Βασκανία είναι το μάτιασμα μια παράδοση, πίστη, δεισιδαιμονία -όπως θέλετε πείτε το- που έχει τις ρίζες της βαθιά στον χρόνο! Η αλήθεια είναι πως οι άνθρωποι (οι περισσότεροι τουλάχιστον) πιστεύουν στην ενέργεια και σ αυτή που μεταφέρεται από τον έναν στον άλλο! Βέβαια δεν έχω την παραμικρή ιδέα γιατί τα ανοιχτόχρωμα μάτια υποτίθεται ότι ματιαζουν πιο πολύ αλλά φαντάζομαι ότι είναι πιο έντονο το βλέμμα άρα και λογικό να έχει προκύψει κάτι τέτοιο σαν πόρισμα. Είναι και πιο σπάνια, και εύκολα συνδέονται με μαγείες, μυστήρια κτλ...
  Να σε πάω και λίγο πίσω σ αυτό που σε απασχολεί, στα πράσινα του/της μάτια που σε έφτυσαν έτσι απρόσμενα... Όχι δεν θα μπω στην διαδικασία καν να το αναλύσω βγήκε μέχρι και ταινία γι αυτό το θέμα "he s just not that into you"  σκοπεύω να ασχοληθώ με άλλα αναπάντητα ερωτήματα κοινώς να αμπελοφιλοσοφίσω και ίσως στο τέλος βγάλω και καμία ταινία...
    Αυτή είναι όμως η αρχή...Φτου και βγαίνω...


http://www.youtube.com/watch?v=Q_-nlsG3GP4